Deze week verschijnt in de papieren Margriet het interview dat Heleen Spanjaard laatst met mij had over mijn boek. We spraken over wat je juist wel en niet moet doen bij liefdesverdriet, het verschil tussen mannen en vrouwen en hoe je jarenlang kunt blijven 'hangen' in...

Stel dat…

‘Stel dat ik dit anders had gedaan…’ of ‘Wat nou als ik dit zou doen…’.

Veel mensen met een gebroken hart hebben het gevoel dat ze vallen. Op zo'n heftig moment verlies je voor je gevoel alle controle op je leven, op hoe je je voelt en soms zelfs op wie je eigenlijk bent. Dat vreet aan je. Je wilt iets doen aan je verlorenheid, je angst. Je wilt de baas zijn over je eigen leven. En als dat in het echt niet kan, dan verzin je wel wat. Doordat je 'magisch' denkt', creëer je even rust. De illusie van controle. Bij een groot verlies is dit soms noodzakelijk.

Voor veel mensen voelt het alsof de wereld instort als hun relatie uit gaat. Zeker als het onverwachts gebeurt kan het een shocking gebeurtenis zijn en in sommige gevallen zelfs als traumatisch ervaren worden, zo merk ik op mijn praktijk. Gelukkig heeft ons lijf een slim mechanisme om de eerste schok na een verlies op te vangen: verdoving. In het boek vind je meer informatie over de plek die verdoving inneemt in het proces van liefdesverdriet.

Liefdesverdriet is een erfenis Een erfenis van alles dat je verloor. Van hoe je jezelf leerde daarmee om te gaan – van kleins af aan. Hoe er vroeger thuis om werd gegaan met verlies. En later, vanaf je prilste liefde, je eerste verkering, een cirkel van...

Als je wilt weten wat de gevolgen van een gebroken hart zijn voor je lichaam en je brein, kijk dan dit filmpje eens. Het laat kort en krachtig zien wat er allemaal gebeurt in je lijf. Misschien herken je wel onderwerpen die je daarmee beter kunt plaatsen....

Overal hartjes. Overal rood en roze. In de winkels, op televisie, op de radio, in de supermarkt. Het is het gesprek van de dag. Van lekkere zwijmelverhalen in weekbladen tot bijna filosofische bespiegelingen van ’s lands grote denkers. Iedereen doet mee.

De volwassen hechtingsrelatie werkt hetzelfde als die tussen ouder en kind. Dat verbaast veel stellen die in mijn praktijk voor relatietherapie komen.* Verbazing en ongeloof, en dat is wel te begrijpen. Als volwassene ben je al groot en daar hoort een beeld van onafhankelijkheid bij. Maar in de verbinding met een geliefde komt er een ander, veel kwetsbaarder, deel bij dat zich graag veilig in de armen van een ander nestelt.
Schilderij gemaakt door Lisa Dietrich, thank you Lisa! Het eerste gedicht dat ik spontaan uit mijn hoofd kende stond op een poster in één van de lange gangen van mijn middelbare school in Spijkenisse. Het heet 'hondsdol' en is geschreven door Levi Weemoedt.